Dwudziesty szósty taki dzień

Zwyczajnie kocham powiesz jej

I choć to taki najzwyklejszy czas

Dwudziesty szósty kochasz raz



Ref.

I chociaż tyle ulic, tyle dróg

I chociaż o miłości tyle słów

Wołałem zawsze Ciebie 

Wiosną, latem w środku zimy

Tylko Ciebie będę szukał

Tylko Ciebie będę wołał tak



Dwudziesty szósty padał deszcz

Dwadzieścia sześć szumiało drzew

Mówiłaś, że swojego chłopca masz

Dwudziesty szósty to już raz



Ref.

I chociaż tyle ulic...



Dwudziesta szósta była noc

Gdy powiedziałaś właśnie to

Że choć dwadzieścia sześć nad nami gwiazd

Naprawdę kochasz pierwszy raz



Ref.

I chociaż tyle ulic...
























Jeszcze przed chwilą byłaś u mnie

I nic się nie zmieniło tu

Te same w oknie pelargonie

Te same kwiaty kwitną znów



I zostawiłaś trochę ciszy

Którą rozumiem tylko ja

A ona stoi w tym pokoju

A ona twoje rysy ma



Przyniosłam jeszcze trochę słońca

Razem z kwiatami na twój stół

Abyś pomyślał choć przez chwilę

Że nic się nie zmieniło tu



I zostawiłam tam na stole

Nienapisany długi list

I zostawiłam obok Ciebie

To puste miejsce więcej nic



Te same w oknie pelargonie

Te same kwiaty kwitną znów

Jak bym na chwilę tylko wyszła

Jak by się nie zmieniło tu