Zapisz swoję ulubione piosenki Skaldowie

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Gdy wstawałem to koguty jeszcze spały

razem ze mną wstawał szaro - bury świt

i ziewałem, gdy dziewczyny mnie pytały:

czemu znów ponury jestem, tak jak nikt



Coś ty taki dziwny, coś ty taki senny

coś ty taki sztywny, taki nocnociemny

czy nie widzisz nieba, jak się nam rozgwieżdża

widzę, widzę, widzę

tylko ja dojeżdżam



Żeby zdążyć, żeby zdążyć do pociągu

to był schemat, to był temat tamtych dni

inni śmieli się przy szafach i ping pongu

a mnie czekał senny peron w sennej wsi



Coś ty taki smutny, coś ty taki inny

coś ty taki nudny, kto jest temu winny

gdzie ty masz parasol, przecież będzie deszcz

rano było ładnie

widzisz, ja dojeżdżam



Aż tu dzisiaj pociąg uciekł mi ostatni

a ja na to, jak na lato, jedźże, hej

trzymam w ręce zawstydzone nieco kwiaty

lecz nie boję się ogromnej nocy tej



Coś ty taki wesół, coś ty taki jasny

czyś ty wiosnę przeczuł, powiedz, po przyjaźni

popatrz, jak już późno, czemu się nie żegnasz

pójdę ale jutro

przecież ja dojeżdżam

przecież on dojeżdża
























Nasze życie słone jak słone paluszki

Nie rzadko łykamy łzę do poduszki

Nie rzadko gubimy u solanki ster

I często w kabale pik jest, a nie kier



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Z naszej łajby jest daleko do nieba

I mniej tu karmelków niż wody i chleba

Nie rzadko przychodzi wieczorem się upić

A potem nad ranem głupio się wygłupić



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Więc pamiętaj, że gdy się skończy morze

Nie będzie tak z nami bracie mój najgorzej

Rozpalą się w sercach czerwone piecyki

I tak przypłyniemy aż do muzyki
























Czarodzieje, czarodzieje

Po kieszeniach szklane kulki 

Czarodzieje, czarodzieje 

Od Paryża aż do Wólki

Chętnie w pałac kryształowy

Cztery kąty zamieniamy

Nie na grosze lecz na gwiazdy

Z dziewczynami w karty gramy

Czarodzieje, czarodzieje

Po kieszeniach szklane kule

I pytania i nadzieje

I uśmiechy jakie czułe

My dajemy w urodziny

Złoty księżyc zamiast roślin

Rozmarzają się dziewczyny

Obrażają się dorośli

Że wytrzymać z nami trudno

Mówią czasem ludzie obcy

Ale bez nas trochę nudno

Czarodzieje czyli chłopcy