Czarodzieje, czarodzieje

Po kieszeniach szklane kulki 

Czarodzieje, czarodzieje 

Od Paryża aż do Wólki

Chętnie w pałac kryształowy

Cztery kąty zamieniamy

Nie na grosze lecz na gwiazdy

Z dziewczynami w karty gramy

Czarodzieje, czarodzieje

Po kieszeniach szklane kule

I pytania i nadzieje

I uśmiechy jakie czułe

My dajemy w urodziny

Złoty księżyc zamiast roślin

Rozmarzają się dziewczyny

Obrażają się dorośli

Że wytrzymać z nami trudno

Mówią czasem ludzie obcy

Ale bez nas trochę nudno

Czarodzieje czyli chłopcy
























Minął dzień i trzeba stąd odejść już

Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz

Światła snop już nocnych lamp, o drogę dziś

Do twoich drzwi może tylko wiatr dobrze zna



Jutro cię odnajdę wśród tylu miast

Będę szedł przez tyle niejasnych dróg

Przez daleki kraj, ciepły od twoich ust

Więc ucisz dziś ulic gwar i zamknij drogi już



Czekam na ciebie tu

Choć coraz większy gwar

Choć coraz większy tłum

Rozdziela nas tysiąc dróg



Minął dzień i trzeba stąd odejść już

Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz

Światła aut pogasły już, i czemu nikt

Nie dotknie rąk, nie uchyli drzwi



Jutro tu obejmie cię znajomy pan

Dziś już tylko po cichu spójrz

Bym odnaleźć mógł zawsze twój ślad

Ciepły ślad...