Nie widzę ciebie w swych marzeniach

Dokąd odeszłaś w dzień ten nie wiem

Szaloną chmurą płyną ludzie

Dzień się zaczyna, dzień bez ciebie



Ciemnieje ludzi wielka chmura

W ulicach nagle rozjaśnionych

I nie wiem gdzie jest moje miejsce

I nie wiem, w którą pójdę stronę



Krzyczą wystawy nowych sklepów

W ulicach nagle rozkręconych

Tak łatwo minąć się w pośpiechu

I nie wiem, w która pójdę stronę



Być może jesteś tą dziewczyną

I wczoraj byłem znów u ciebie

Szaloną chmurą płyną ludzie

I dokąd pójdę jeszcze nie wiem



Być może wracam tą ulicą

Być może chodzę tak bez celu

I nie wiem w którą pójdę stronę

I dokąd pójdę jeszcze nie wiem



Nie widzę ciebie w swych marzeniach

Dokąd odeszłaś w dzień ten nie wiem

Szaloną chmurą płyną ludzie

Dzień się zaczyna dzień bez ciebie
























Nasze życie słone jak słone paluszki

Nie rzadko łykamy łzę do poduszki

Nie rzadko gubimy u solanki ster

I często w kabale pik jest, a nie kier



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Z naszej łajby jest daleko do nieba

I mniej tu karmelków niż wody i chleba

Nie rzadko przychodzi wieczorem się upić

A potem nad ranem głupio się wygłupić



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Więc pamiętaj, że gdy się skończy morze

Nie będzie tak z nami bracie mój najgorzej

Rozpalą się w sercach czerwone piecyki

I tak przypłyniemy aż do muzyki