Halny w górach liście strącił,

po opłotkach psy szczekają,

nocą mleka fiolet, dachy,

ludzie lampy zapalają.



Nasza miłość jak wiatr halny

zawsze zimą nas rozdziela,

nasza miłość jak wiatr halny

łamie dzisiaj w górach drzewa.



Nasza miłość jak wiatr halny

strąca gwiazdy do strumienia,

nasza miłość jak wiatr halny

wszystko między nami zmienia.



Białe kołdry tulą góry,

mróz maluje astry w oknach,

zagubiona w czterech ścianach,

wypatrujesz z okien słońca.
























Odjechałaś tym pociągiem tak daleko

Tak daleko, gdzie się kończy prawie ziemia

Tam gdzie niebo z każdą chwilą coraz niżej, gdzie wiatr

Tak daleko, gdzie niczego prawie nie ma, o nie



Na wszystkich dworcach świata na ciebie będę czekał

W połowie zimy, lata, z początkiem każdej wiosny

Na wszystkich czekam dworcach świata



Odjechałaś tym pociągiem tak daleko

Tam, gdzie wiatry rysy twoje rozwiewają

I gdzie drzewa jak obłoki stoją białe, jak śnieg

Tak daleko, gdzie niczego prawie nie ma, o nie



Na wszystkich dworcach świata na ciebie będę czekał

W połowie zimy, lata, z początkiem każdej wiosny

Na wszystkich czekam dworcach świata