W oczy mi patrzysz wciąż tak samo,

jak w tysiąc pierwszym roku rano,

kiedy trzymałem cię za ręce

i pieśń weselną nam śpiewano.



Myślę o tobie wciąż tak samo,

jak myślał książę, z którym nieraz

zrywałaś pierwsze liście z drzewa,

nadworną będąc jego damą.



Miłość przez wieki się nie zmienia,

kamień, jak był, tak jest z kamienia,

rzeka, jak była, tak jest rzeczna

i wieczna miłość jest odwieczna.



W oczy mi patrzysz wciąż tak samo

i miłość w oczach moich czytasz,

jak mnie żegnałaś, tak mnie żegnasz,

jak mnie witałaś, tak mnie witasz.
























Dopóki Jesteś, jesteś ze mną, dzień jak kolęda się zaczyna

Łagodna nuta, światłem sennym, bladego świtu pajęczyna

Dopóki oczu jasne niebo otwierasz co dnia jak ramiona

Dopóki jesteś, jesteś ze mną, w obłoki płynę, płynę płonąc



Dopóki jesteś, jesteś blisko, w zasięgu ramion, oczu, dłoni

Zapalasz lampę jak ognisko, przy którym ja się mogę schronić

Dopóki jesteś, jesteś ze mną świat tu się kończy i zaczyna

Dopóki jesteś, jesteś jeszcze, dopóki mogę cię zatrzymać