To ja na odpustach Wam sprzedaję gwiazdy

Ja Mateusz IV, Mateusz z Komańczy



Ja pomagam ludziom, ja pomagam ptakom

Zwariowanym sercem, myślą byle jaką

Ja leczę gołębie przez Was przejechane

Gładzę psy bezdomne o piątej nad ranem



Ja Mateusz IV całą prawdę powiem

Wierzę w ludzkie szczęście, w zgubioną podkowę



Ja pomagam ludziom, ja pomagam ptakom

Zwariowanym sercem, myślą byle jaką

Ja leczę gołębie przez Was przejechane

Gładzę psy bezdomne o piątej nad ranem



Czemu nie widzicie jak z wiatrakiem walczy

Ostatni Don Kichot, Don Kichot z Komańczy
























Odjechałaś tym pociągiem tak daleko

Tak daleko, gdzie się kończy prawie ziemia

Tam gdzie niebo z każdą chwilą coraz niżej, gdzie wiatr

Tak daleko, gdzie niczego prawie nie ma, o nie



Na wszystkich dworcach świata na ciebie będę czekał

W połowie zimy, lata, z początkiem każdej wiosny

Na wszystkich czekam dworcach świata



Odjechałaś tym pociągiem tak daleko

Tam, gdzie wiatry rysy twoje rozwiewają

I gdzie drzewa jak obłoki stoją białe, jak śnieg

Tak daleko, gdzie niczego prawie nie ma, o nie



Na wszystkich dworcach świata na ciebie będę czekał

W połowie zimy, lata, z początkiem każdej wiosny

Na wszystkich czekam dworcach świata