To ja na odpustach Wam sprzedaję gwiazdy

Ja Mateusz IV, Mateusz z Komańczy



Ja pomagam ludziom, ja pomagam ptakom

Zwariowanym sercem, myślą byle jaką

Ja leczę gołębie przez Was przejechane

Gładzę psy bezdomne o piątej nad ranem



Ja Mateusz IV całą prawdę powiem

Wierzę w ludzkie szczęście, w zgubioną podkowę



Ja pomagam ludziom, ja pomagam ptakom

Zwariowanym sercem, myślą byle jaką

Ja leczę gołębie przez Was przejechane

Gładzę psy bezdomne o piątej nad ranem



Czemu nie widzicie jak z wiatrakiem walczy

Ostatni Don Kichot, Don Kichot z Komańczy
























Jeszcze przed chwilą byłaś u mnie

I nic się nie zmieniło tu

Te same w oknie pelargonie

Te same kwiaty kwitną znów



I zostawiłaś trochę ciszy

Którą rozumiem tylko ja

A ona stoi w tym pokoju

A ona twoje rysy ma



Przyniosłam jeszcze trochę słońca

Razem z kwiatami na twój stół

Abyś pomyślał choć przez chwilę

Że nic się nie zmieniło tu



I zostawiłam tam na stole

Nienapisany długi list

I zostawiłam obok Ciebie

To puste miejsce więcej nic



Te same w oknie pelargonie

Te same kwiaty kwitną znów

Jak bym na chwilę tylko wyszła

Jak by się nie zmieniło tu