Nasze życie słone jak słone paluszki

Nie rzadko łykamy łzę do poduszki

Nie rzadko gubimy u solanki ster

I często w kabale pik jest, a nie kier



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Z naszej łajby jest daleko do nieba

I mniej tu karmelków niż wody i chleba

Nie rzadko przychodzi wieczorem się upić

A potem nad ranem głupio się wygłupić



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Więc pamiętaj, że gdy się skończy morze

Nie będzie tak z nami bracie mój najgorzej

Rozpalą się w sercach czerwone piecyki

I tak przypłyniemy aż do muzyki
























Mowiłaś kocham skowronki

Na polach, nad polami

To wszystko co nam śpiewa

Za nami i nad nami



One stoją w powietrzu

Wysoko pod chmurami

One spadają z nieba

Z wiatrami, z obłokami



Ref.

Cała jesteś w skowronkach

Śpiewają twoje włosy

Śpiewa twoja sukienka

I pantofelek biały



Mówiłaś kocham skowronki

Na polach, nad polami

To wszystko co nam śpiewa

Za nami i nad nami



One pilnują nieba

I pola tuż nad miedzą

O resztę się nie pytaj

Bo one ci powiedzą



Ref

Cała jesteś w skowronkach...