Minął dzień i trzeba stąd odejść już

Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz

Światła snop już nocnych lamp, o drogę dziś

Do twoich drzwi może tylko wiatr dobrze zna



Jutro cię odnajdę wśród tylu miast

Będę szedł przez tyle niejasnych dróg

Przez daleki kraj, ciepły od twoich ust

Więc ucisz dziś ulic gwar i zamknij drogi już



Czekam na ciebie tu

Choć coraz większy gwar

Choć coraz większy tłum

Rozdziela nas tysiąc dróg



Minął dzień i trzeba stąd odejść już

Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz

Światła aut pogasły już, i czemu nikt

Nie dotknie rąk, nie uchyli drzwi



Jutro tu obejmie cię znajomy pan

Dziś już tylko po cichu spójrz

Bym odnaleźć mógł zawsze twój ślad

Ciepły ślad...


























Jeszcze przed chwilą byłaś u mnie

I nic się nie zmieniło tu

Te same w oknie pelargonie

Te same kwiaty kwitną znów



I zostawiłaś trochę ciszy

Którą rozumiem tylko ja

A ona stoi w tym pokoju

A ona twoje rysy ma



Przyniosłam jeszcze trochę słońca

Razem z kwiatami na twój stół

Abyś pomyślał choć przez chwilę

Że nic się nie zmieniło tu



I zostawiłam tam na stole

Nienapisany długi list

I zostawiłam obok Ciebie

To puste miejsce więcej nic



Te same w oknie pelargonie

Te same kwiaty kwitną znów

Jak bym na chwilę tylko wyszła

Jak by się nie zmieniło tu