Jeszcze śniegi w górach leżą

A powodzie toną w morzach

Jeszcze ludzie sobie wierzą

Jeszcze kocham, jeszcze kochasz mnie



Jeszcze szumi górski strumień

A krokusy zdobią zbocza

Jeszcze cię rozróżniam w tłumie

Jeszcze kocham, jeszcze kochasz mnie



Jeszcze wiatr rozpędza chmury

Błękitnieje niebo w oczach

Jeszcze świeci Słońce, w którym

Jeszcze kocham, jeszcze kochasz mnie



Jeszcze gwiazdy nie spadają

Powracają dni po nocach

Jeszcze wiosna bywa w maju

Jeszcze kocham, jeszcze kochasz mnie
























Nasze życie słone jak słone paluszki

Nie rzadko łykamy łzę do poduszki

Nie rzadko gubimy u solanki ster

I często w kabale pik jest, a nie kier



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Z naszej łajby jest daleko do nieba

I mniej tu karmelków niż wody i chleba

Nie rzadko przychodzi wieczorem się upić

A potem nad ranem głupio się wygłupić



My jesteśmy marynarze z morza łez

Nasze życie niewesołe jest

My płyniemy od zatoki do zatoki

A w zatoce czeka smutek jednooki



Ale obok razem z nim

Czeka ciepłych domów dym

Czeka miłość, biały ląd

Jakże niedaleko stąd



Więc pamiętaj, że gdy się skończy morze

Nie będzie tak z nami bracie mój najgorzej

Rozpalą się w sercach czerwone piecyki

I tak przypłyniemy aż do muzyki