Świat jeszcze był w obłokach liści,

w obłokach liści, w obłokach mgły,

jak światło dnia powracające,

jak znikający byłaś punkt.



I tylko w ogniu stały kwiaty,

z kwiatami słońce niosłaś tu, 

jak światło dnia powracające,

jak znikający byłaś punkt.



Świat jeszcze był w obłokach liści,

w obłokach liści, w obłokach mgły,

jak światło dnia powracające,

jak znikający byłaś punkt.



I tylko ziemi stała ciemność

nie rozjaśniona kroplą dnia - 

dlaczego nie chcesz mi uwierzyć?

dlaczego pytasz, czy to ja?
























W oczy mi patrzysz wciąż tak samo,

jak w tysiÄ…c pierwszym roku rano,

kiedy trzymałem cię za ręce

i pieśń weselną nam śpiewano.



Myślę o tobie wciąż tak samo,

jak myślał książę, z którym nieraz

zrywałaś pierwsze liście z drzewa,

nadworną będąc jego damą.



Miłość przez wieki się nie zmienia,

kamień, jak był, tak jest z kamienia,

rzeka, jak była, tak jest rzeczna

i wieczna miłość jest odwieczna.



W oczy mi patrzysz wciąż tak samo

i miłość w oczach moich czytasz,

jak mnie żegnałaś, tak mnie żegnasz,

jak mnie witałaś, tak mnie witasz.